25
Sun, Jun
0 New Articles

mulpaadhai

மாலையாகிவிட்டது. வீட்டிற்கு முன்னால் இருந்த இடத்தை சுத்தமாக பெருக்கி புதிய பாய்களை விரித்தார்கள். ஐந்து மணியாகும் போது ஊரில் இருக்கும் பெண்டுகள் எல்லோரும் கும்பல் கும்பலாக வரத் தொடங்கினாகள். விதவிதமான வண்ணங்களில் பட்டுப் புடவைகள் சலசலக்க, தலை நிறைய பூவும், கழுத்தில் தினுசு தினுசான நகைகளை அணிந்து கொண்டு, நெற்றியில் பளிச்சென்று குங்குமப் பொட்டுடன் வந்த பெண்களை பார்க்கும் போது ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தது. கேமரா கையில் இருந்தால் போட்டோ எடுத்திருக்கலாம். நான் எவ்வளவு சொன்ன போதும் அப்பா கேமராவைக் கொடுக்கவில்லை. தேவையில்லை என்று எடுத்து வைத்துவிடார்.

mulpaadhai

மறுநாள் காலையில் ஒரு பக்கம் விடியும் போதே நான்கைந்து வண்டிகள் நிறைய உறவினர்கள் வந்து இறங்கினாளர்கள். அவர்கள் வந்து இறங்கிய சந்தடி கேட்டு எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டேன். என் பக்கத்தில் படுத்துக் கொண்டிருந்தவர்களில் யாரையுமே காணவில்லை. எல்லோரும் ஏற்கனவே எழுந்து கொண்டு விட்டார்கள் போலும். ராஜேஸ்வரியைக் கூட காணவில்லை.

mulpaadhai

பஸ்ஸை விட்டு நாங்கள் இறங்கும் போது சாமிகண்ணு எங்களுக்காகக் காத்திருந்தான். கீழே இறங்கியதும் ஆழமாக மூச்சு எடுத்துக் கொண்டேன். இரவு வேளையில் இது போன்ற வெட்ட வெளியை நான் என்றுமே பார்த்தில்லை. எங்கும் பரவியிருந்த நிலவின் வெளிச்சத்தில் காற்றுக்கு இலைகள் உரசும் சத்தம், சுவற்றுக் கோழிகள் எழுப்பும் ஒலி இரண்டும் சேர்ந்து வித்தியாசமான இசையைப் போல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.

mulpaadhai

சில்லென்ற மாலை வேளையில் வெண்மை நிற நூலாடைகளை அணிவது எனக்குப் பிடிக்கும். அதனால் பெயிண்டிங் செய்யப்பட்ட வெள்ளை நிற ஆர்கண்டி புடவையை உடுத்திக் கொண்டேன். "நான் ரெடி." முன் அறைக்கு வந்து கொண்டே சொன்னேன். சித்திபாட்டி இருவருக்கும் காபி கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.

mulpaadhai

நான் ஏறிய ரயில் வழக்கத்தைவிட நாலுமணி நேரம் தாமதமாக தஞ்சைக்குப் போய்ச் சேர்ந்தது. அப்பா இரவில் ரயிலேற்றும் முன், "மீனா! ஜாக்கிரதையாகப் போய் வா. திருமணம் முடிந்ததும் கிளம்பி வந்துவிடு" என்றார்." அப்பா அப்படி எச்சரிப்பது அது நான்காவது முறை.