25
Sun, Jun
0 New Articles

mulpaadhai

அன்று இரவு நான் படுத்துக் கொண்டேன். ராஜி அம்மாவுடைய அறையில் ஏதோ வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அப்பொழுது திருநாகம் மாமி "பாக்குப் பொட்டலம் இருந்தால் கொஞ்சம் தர்ரீங்களா?" என்று கேட்டுக் கொண்டே அறைக்குள் வந்தாள்.

mulpaadhai

வானொலி நிலையத்திற்கு வந்து சேர்ந்தேன். ராஜியின் பாட்டை ரிகார்ட் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். சாரதியும், ராஜியும் உள்ளே இருந்தார்கள். நான் வெளியே வெயிட்டிங் ரூம் சோபாவில் சரிந்தபடி உட்கார்ந்து கொண்டேன். என் இதயம் இப்பொழுதும் வேகமாக துடித்துக் கொண்டிருந்தது. மிஸெஸ் ராமன் என்னைப் பார்த்துவிட்டாள். சம்பந்தமே இல்லாத இடத்தில், முன்பின் தெரியாத இளைஞனுடன் நெருக்கமாக நின்றுகொண்டு நான் பேசிக் கொண்டு இருந்தது அந்த அம்மாளின் கண்ணோட்டத்தில் சாதாரண விஷயம் இல்லை. அம்மாவிடம் கட்டாயம் சொல்லுவாள். அந்த இளைஞன் யார் என்ற கேள்வி எழும்பும். என்னால் என்ன பதில் சொல்லமுடியும்?

mulpaadhai

ராஜேஸ்வரி விஷயத்தில் தலையிட வேண்டாம் என்று சொன்னது முதல் அப்பாவுக்கு என் மீது கோபம் வந்து விட்டது போலும். முன்னை போல் என்னிடம் கலகலவென்று பேசுவதை நிறுத்திவிட்டார்.
ராஜேஸ்வரி அம்மாவை விட அப்பாவிடம்தான் நெருக்கமாவாள் என்றும், அப்பா அவளை அபூர்வமாக பார்த்துக் கொள்வார் என்றும் ஆசைப்பட்டேன். என் நினைப்புக்கு மாறாக ராஜேஸ்வரி அம்மாவிடம்தான் உரிமை, சுதந்திரம் ஏற்படுத்திக் கொண்டாள்.

mulpaadhai

ராஜேஸ்வரி வந்த புதிதில் எங்கள் வீட்டில் இருப்பதற்கு கூண்டில் அடைபட்ட பறவை போல் தவித்தாள். பிறகு எதிர்பாராமல் எங்களுக்கு ஏற்பட்ட இடைஞ்சல் காரணமாக தன்னை அறியாமலேயே பழக்கப்பட்டு விட்டாள். நாங்கள் ஊரிலிருந்து வந்த மூன்றாவது நாளே திருநாகம் மாமி கொல்லையில் வழுக்கி விழுந்தாள். கால் சுளுக்கிக் கொண்டதுடன் இடுப்பும் பிடித்துக் கொண்டு விட்டதில் நான்கு நாட்கள் படுக்கையை விட்டு எழுந்து கொள்ள முடியாத நிலைமை.

mulpaadhai

எக்மோரில் இறங்கிக் கொண்டு டாக்ஸியில் வீட்டுக்கு போய்க் கொண்டிந்தோம். வீடு நெருங்க நெருங்க என் இதயம் வேகமாக துடிக்கத் தொடங்கியது. கிருஷ்ணனின் விருப்பதிற்கு எதிராக, அப்பாவிடம் சொல்லாமல், அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் ராஜேஸ்வரியை உடன் அழைத்துக் கொண்டு எங்கள் வீட்டுக்கு போய்க் கொண்டிருந்தேன்.