25
Sun, Jun
0 New Articles

Telling a socially taboo story on screen is a tight walk and many times it just falls into the documentry kind of narrative. Probably that could be the reason why many mainstream filmmakers avoid treading into that path. Still Sujoy Ghosh made an effort to bring that sensitive topic into the racy narrative with "Kahaani 2: Durga Rani Singh" but unfortunately he was let down by the incoherent screenplay. When a screenplay falters even Aamir Khan also can't save a film (E.g Mangal Pandey), so despite being called as Female Aamir Khan, Vidya couldn't take the film to the winning post single handedly. I tried to watch "Kahaani 2" as a stand alone film but I got to sense the "knot" in midway itself and when it was confirmed that my guess turned out to be right, there was no further interest in watching the rest of the movie. That pretty much sums up where "Kahaani 2" failed. Even though the makers claim the demonetization and the excess baggage that was carried by the fantastic "Kahaani - 2011" as the reasons for its underperformance at the box office, the real reason why you want to rush through Kahaani 2: Durga Rani Singh was the feeble screenplay despite the noble intentions. Vidya scores fully by outshining everyone else in the cast... No two ways about it, but Vidya alone can't make a mediocre movie success. Hope the actor rediscovers her uncanny knack of selecting deadly scripts, which is missing with her these days. Still there are people who like to watch her on screen and it is the matter of time till she bounces back. My prayers are with her. And.. the social taboo discussed in the movie was... Child abuse by the relatives.

I am a sucker for slice of life movies... especially the movies that are drawn from daily lives and a slow pace appeal me a lot. I believe I am one of the very few souls who enjoyed Karu. Palaniappan's "Pirivom Santhippom", which many people said that they watched the movie on 16X speed. Coming to 'Dear Zindagi', I feel that it is a beautiful movie from Indian cinema in recent times.... feel good, visually appealing yet offering something that you can take home.

படம் பார்க்கும் போது பார்வையாளர்களின் மனதை பதைபதைக்க வைக்க கொலை,கொள்ளை, சேஸிங்க காட்சிகள் எல்லாம் தேவையில்லை என்று நிரூபிக்க ஒரு த்ரில்லர் உதாரணம் இந்த படம். எதிரில் உள்ளவற்றை மற்றுமே பார்க்க முடிந்த பார்வை குறைவுள்ள விதார்த்துக்கு அவர் பார்த்த ஒரு கொலையை மறைக்க பணம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதை தொடர்ந்து என்ன நடக்கிறது என்பது தான் இந்த 1:30 மணிநேர திரைப்படம். கிரெடிட் கார்ட் தொகை வசூலிக்கும் சிறிய கம்பெனியின் ஊழியர்களின் நிலைமை, கண் மருத்துவமனைகளின் கொள்ளை, வக்கீல்களின் வண்டவாளம் என பல விஷயங்களை இந்த குறுகிய சமயத்தில் கோடிட்டு காண்பித்திருந்தாலும், இந்த நேரத்துக்கு படம் கொஞ்சம் நீளமாக தோன்றுகிறது. தயாரிப்பாளர் / கதாநாயகன் விதார்த் கனக்கச்சிதமாக பொருந்துகிறார். கதாநாயகியாக  "இறைவி "புகழ் பூஜா திவாரியா தன்னுடைய தியேட்டர் நாடக பின்புலத்தின் அனுபவத்தை கொண்டு தன்னுடைய சிறு கதாபாத்திரத்துக்கு புத்துயிர் ஊட்டியிருக்கிறார். படத்தின் முடிவில் வரும் இரண்டு திருப்பங்களில் ஒன்று நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடியது ஆனால் அடுத்தது உண்மையிலேயே எதிர்பாராதது. இயக்குநர் மணிகண்டனின் ஒளிப்பதிவில் பல ஃப்ரேம்கள் அற்புதமானவை. Classic. குற்றமே தண்டனை - பார்ப்பவர்களுக்கு தண்டனை அல்ல ஆனால் கொஞ்சம் ஆற அமர நிதானமாக ரசிக்கவேண்டிய படம் இது.

கொஞ்ச வருஷத்துக்கு முன்பு செக்ஸ் இயக்குநர் எஸ்.ஜே சூர்யா இயக்கி நடித்து வெளியான   "அ.. ஆ "வுக்கும் இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. இந்த படம் வெளியாகி அதன் கதை சுருக்கம் படித்ததிலிருந்து இந்த படத்தை பார்க்க வேண்டும் என்ற கொள்ளை ஆர்வம். ஒரு டொச்சு கேமிரா பிரிண்டில் முதன் முதலில் இதை பார்த்தபோதே பிடித்திருந்தது. இப்போது ஒரிஜினல் டிவிடி வந்ததும் தெளிவான வசனங்களோடு ரசித்து பார்க்க முடிந்தது. ஏன் இவ்வளவு ஆர்வம்? எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாவலான  "முள்பாதை "யின் மறு திரைப்பதிப்பு இது. இந்த நாவலை இந்த வலைமனையின்  "Novels" பகுதியில் படிக்கலாம்.

More Articles ...

Subcategories

Monthwise Archives

Powered by mod LCA

You may also like...!