Telling a socially taboo story on screen is a tight walk and many times it just falls into the documentry kind of narrative. Probably that could be the reason why many mainstream filmmakers avoid treading into that path. Still Sujoy Ghosh made an effort to bring that sensitive topic into the racy narrative with "Kahaani 2: Durga Rani Singh" but unfortunately he was let down by the incoherent screenplay. When a screenplay falters even Aamir Khan also can't save a film (E.g Mangal Pandey), so despite being called as Female Aamir Khan, Vidya couldn't take the film to the winning post single handedly. I tried to watch "Kahaani 2" as a stand alone film but I got to sense the "knot" in midway itself and when it was confirmed that my guess turned out to be right, there was no further interest in watching the rest of the movie. That pretty much sums up where "Kahaani 2" failed. Even though the makers claim the demonetization and the excess baggage that was carried by the fantastic "Kahaani - 2011" as the reasons for its underperformance at the box office, the real reason why you want to rush through Kahaani 2: Durga Rani Singh was the feeble screenplay despite the noble intentions. Vidya scores fully by outshining everyone else in the cast... No two ways about it, but Vidya alone can't make a mediocre movie success. Hope the actor rediscovers her uncanny knack of selecting deadly scripts, which is missing with her these days. Still there are people who like to watch her on screen and it is the matter of time till she bounces back. My prayers are with her. And.. the social taboo discussed in the movie was... Child abuse by the relatives.

I am a sucker for slice of life movies... especially the movies that are drawn from daily lives and a slow pace appeal me a lot. I believe I am one of the very few souls who enjoyed Karu. Palaniappan's "Pirivom Santhippom", which many people said that they watched the movie on 16X speed. Coming to 'Dear Zindagi', I feel that it is a beautiful movie from Indian cinema in recent times.... feel good, visually appealing yet offering something that you can take home.

படம் பார்க்கும் போது பார்வையாளர்களின் மனதை பதைபதைக்க வைக்க கொலை,கொள்ளை, சேஸிங்க காட்சிகள் எல்லாம் தேவையில்லை என்று நிரூபிக்க ஒரு த்ரில்லர் உதாரணம் இந்த படம். எதிரில் உள்ளவற்றை மற்றுமே பார்க்க முடிந்த பார்வை குறைவுள்ள விதார்த்துக்கு அவர் பார்த்த ஒரு கொலையை மறைக்க பணம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதை தொடர்ந்து என்ன நடக்கிறது என்பது தான் இந்த 1:30 மணிநேர திரைப்படம். கிரெடிட் கார்ட் தொகை வசூலிக்கும் சிறிய கம்பெனியின் ஊழியர்களின் நிலைமை, கண் மருத்துவமனைகளின் கொள்ளை, வக்கீல்களின் வண்டவாளம் என பல விஷயங்களை இந்த குறுகிய சமயத்தில் கோடிட்டு காண்பித்திருந்தாலும், இந்த நேரத்துக்கு படம் கொஞ்சம் நீளமாக தோன்றுகிறது. தயாரிப்பாளர் / கதாநாயகன் விதார்த் கனக்கச்சிதமாக பொருந்துகிறார். கதாநாயகியாக  "இறைவி "புகழ் பூஜா திவாரியா தன்னுடைய தியேட்டர் நாடக பின்புலத்தின் அனுபவத்தை கொண்டு தன்னுடைய சிறு கதாபாத்திரத்துக்கு புத்துயிர் ஊட்டியிருக்கிறார். படத்தின் முடிவில் வரும் இரண்டு திருப்பங்களில் ஒன்று நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடியது ஆனால் அடுத்தது உண்மையிலேயே எதிர்பாராதது. இயக்குநர் மணிகண்டனின் ஒளிப்பதிவில் பல ஃப்ரேம்கள் அற்புதமானவை. Classic. குற்றமே தண்டனை - பார்ப்பவர்களுக்கு தண்டனை அல்ல ஆனால் கொஞ்சம் ஆற அமர நிதானமாக ரசிக்கவேண்டிய படம் இது.

கொஞ்ச வருஷத்துக்கு முன்பு செக்ஸ் இயக்குநர் எஸ்.ஜே சூர்யா இயக்கி நடித்து வெளியான   "அ.. ஆ "வுக்கும் இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. இந்த படம் வெளியாகி அதன் கதை சுருக்கம் படித்ததிலிருந்து இந்த படத்தை பார்க்க வேண்டும் என்ற கொள்ளை ஆர்வம். ஒரு டொச்சு கேமிரா பிரிண்டில் முதன் முதலில் இதை பார்த்தபோதே பிடித்திருந்தது. இப்போது ஒரிஜினல் டிவிடி வந்ததும் தெளிவான வசனங்களோடு ரசித்து பார்க்க முடிந்தது. ஏன் இவ்வளவு ஆர்வம்? எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாவலான  "முள்பாதை "யின் மறு திரைப்பதிப்பு இது. இந்த நாவலை இந்த வலைமனையின்  "Novels" பகுதியில் படிக்கலாம்.

தமிழ் சினிமாவில் science thriller-ஐ பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு.. கடைசியா பார்த்த நல்ல sci-fi என்ன என்று யோசித்தால் எனக்கு நினைவுக்கு வருவது "எந்திரன்" மட்டுமே..அதனால் sci-fi என்கிற ஆர்வத்தோடு இந்த 'இருமுகன்'-ஐ பார்க்க உட்கார்ந்தால்..... ஆ!!!! படம் செம ஜவ்வு.. அடுத்த காட்சியிலே என்ன நடக்கும், யார் என்ன பேசுவாங்க என்பதை என் குட்டிப்பையன் ஆதி கூட பட்பட்டென்று சொல்லிவிடுவான். அவ்வளவு amateurish.

Aren't we open to see bold films that deal into the gray areas of the relationships? Aren't we believing that Indian movies had come out of the stereotype comfort zones by discussing the infidelity and its aftermath in detail? By the time we thought that Bollywood movies are progressive, "Rustom" pushes the calendar back to few decades.

One thing leads to another... I was going through some promotional articles of the upcoming Bollywood movie - Rustom and learnt that it is based on a real incident that changed the judicial system in India - KM Nanavati Vs State of Maharashtra Case. When I searched for the Nanavati case in Wikipedia, I read many blogs which made the case interesting and intriguing. At the end I was convinced that this is a perfect recipe for a Bollywood blockbuster. Further search showed that there were already 2 movies made on this story - Yeh Raaste Hai Pyaar Ke (1963) and Achanak (1973) with the latter helmed by my favourite filmmaker Gulzaar. So I watched Achanak on YouTube.

சன் டி.வியின் ஆரம்ப காலத்தில் அதன் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணங்களில் ஒன்று - கே.பாலசந்தரின் தொடர்கள். மாறி வந்த சினிமா ட்ரெண்டுகளுக்கு ஈடு கொடுக்கமுடியாமல் தன் அடையாளத்தை விட்டுக்கொடுக்காமல் கே.பாலசந்தர் சின்னத்திரையில் முழுவீச்சில் தொடர்கள் தயாரிப்பில் இறங்கியிருந்தார். அவரது மின்பிம்பங்கள் நிறுவனம் தயாரிப்பு என்றாலே புதுமையான களங்கள், நல்ல தொழில்நுட்பங்கள் என்று தைரியமாக பார்க்கலாம். நிறைய content தேவை என்பதால் தான் இயக்கியது மட்டும் போதாது என்று பல புதியவர்களுக்கும் வாய்ப்பு கொடுத்திருந்தார். அப்படி உருவான வைரங்கள் என்று சொன்னால் - மர்மதேசம் தொடர்கள், ரமணி vs ரமணி 1 & 2, மற்றும் ஜன்னல் வரிசை ஆகியவை.

I did watch Kabali on the first day (even though on online) but it was not for a craze on "Thalaivar", but to support the online piracy and rebel againt the unwanted hype by my cousins who behaved as if watching this movie on FDFS is their sole purpose of their existence. But what I saw was refreshing.. The best part of the movie is to watch Rajni playing his age rather than romancing girls of 1/3rd of his age or making funny faces in the name of comedy. It is the high time he should switch to playing such roles like Amitabh Bachchan who reinvented himself followed by the debacles of Mrityudaata, Lal Badshah etc and switched tracks with "Mohabbatein". At that time all the top directors were waiting for this and swarmed him with roles specially written for him like Khakee, Aks, Baghban, Sarkar, Kaante which can't be carried out by anyone else than the AB himself. Watching Rajni emoting in the sequences of searching his wife and the peace in his face when he had got his family back is like return of classic Rajni who shined under the baton of K Balachander or the sensitive Mahendran. Let us leave the actor Rajni to follow his wish of playing suitable roles rather than playing to the gallery of dumb fans... Director PA Ranjit should be applauded for daring to bring out the actor buried inside the Superstar tag. Irrespective of this movie is a flop or hit, the real fans of the actor has something to rejoice at. தலைவருக்குள்ளே இருக்குற நடிகன் வந்துடுடான்னு சொல்லு..

Sex coming out of the closet.. is it good or too much of information to the kids? I happened to see this webseries in YouTube from YFilms - the youth division of Yashraj Films and I must say that I was able to connect with that because I am also having a "Pappu" at my home. In our Indian society we don't learn about sex from our parents, instead we are forced to learn from other sources like acquintances, porn magazines or subtle erotic messages from the sculptures of the temples. Anyway the kids need to learn about sex at some point of time, so why can't we talk to them and have it demystified? I used to tell my wife that I will gift Aadhi on his 12th Birthday a collection of porn classics porn rather than having him search and get into "violent" porns. The first episode of SCWPP is about how a father explains his son about masturbation and it is classically done. Looking forward for more from the dad-son sex chats..

Atlast I managed to watch the all the episodes of the Anil Kapoor's TV series - 24 back to back, the show rocked North Indian TV three years back and all gearing up for a season two. While watching first thing that came to my mind is "This is something that Kamal Hassan should attempt in South. At this stage of his career, he is a position to harness the power of small screen down south and do something that will liberate him from the cinematic limitations without bothering about the box office returns". I learnt that this is an Indianised version of American TV series of the same name and it ran till the season 8 before calling it quits forever.

இரண்டு வரிகளில் முடிக்கக்கூடிய ஒரு சின்னஞ்சிறு கதையை இரண்டு மணி நேரத்துக்கும் குறைவான சமயத்துக்கு நம்மை சீட்டின் நுணியில் பதைபதைக்க உட்காரவைத்து, நகம் கடித்து, இதயம் வேகமாக துடிக்கவைத்து நம்மையும் கதாபாத்திரங்களின் உலகத்துக்கு கொண்டுபோகமுடியும் என்பதை வெற்றிகரமாக காட்டியிருக்கும் படம் தான் - கலி. நான் இந்த படத்தை பார்க்க ஆர்வமாக இருந்ததற்கு ஒரே ஒரு காரணம் - "மலர் டீச்சர்" சாய் பல்லவியின் இரண்டாவது படம் இது. ஆனால் பார்க்க ஆரம்பித்ததும் படத்தில் உள்ள எல்லோரையும் பிடித்துவிட்டது.